[De mentale kant] Siem Budding over topsport: ‘Ik móet de beste boogschutter te paard van de wereld worden’

[REGIO] In een serie artikelen spreken we sporters en coaches over de invloed van topsport op de mentale gesteldheid. De Leusdense Siem Budding (18) probeert zich te nestelen tussen de wereldtop bij het boogschieten te paard. Maar dat is niet altijd even makkelijk. ,,Het is tot nu toe alleen nog maar investeren.”

,,Dat ik geen alledaagse sport heb gekozen, past wel bij mij. Op school was ik ook altijd al ‘anders’. Sinds mijn dertiende volg ik thuisonderwijs. De reden: ik ben uitzonderlijk hoogbegaafd, waardoor er geen match was met het schoolsysteem. Ik werd er depressief van. Gelukkig ben ik toen vrijgesteld van de leerplicht en vond ik mijn passie: boogschieten te paard.”

De redactie selecteert voor u regelmatig een aantal aansprekende en belangwekkende verhalen uit de regio.

,,Ik hoorde voor het eerst over de sport toen ik op een Middeleeuws festival in Amersfoort was. Aan één van de vrijwilligers vertelde ik dat ik boogschieten leuk vond, en graag beter wilde worden. ‘Dan moet je naar Hongarije gaan’, zei hij. Daar scheen het groot te zijn. Niet lang daarna ben ik inderdaad met m’n ouders op vakantie naar Hongarije gegaan. Daar maakte ik kennis met boogschieten te paard, en ik was eigenlijk meteen verkocht.’

Mijn ouders en ik hebben veel geld in mijn carrière moeten investeren. De sport is nog onbekend en het prijzengeld op de toernooien ligt laag

GALOPPEREND PAARD ,,Horseback archery, zoals de sport ook wel genoemd wordt, is vrij simpel uit te leggen: je bent uitgerust met pijl en boog en dient vanaf een galopperend paard op een doel te schieten. Je hebt drie verschillende soorten banen, en je krijgt een maximale tijd om af te leggen. Waarin je dus zoveel mogelijk punten moet verzamelen. Ik heb in de jeugd veel verschillende internationale toernooien gereden, van Grand Prix-series tot landenwedstrijden en WK’s.” 

,,Vanaf dat eerste moment in Hongarije wist ik: dit is mijn sport. En nadat ik twee weken op trainingskamp was geweest, had ik één groot doel. Ik móest de beste ter wereld te worden. Deze sport geeft me een enorme kick. Vooral de combinatie van beide sporten vind ik gaaf. Het gevoel dat je met je paard galoppeert en dan raak schiet, is onbeschrijflijk. Je moet ook heel veel op gevoel doen, wat het extra bijzonder maakt.”

ONBEKENDE SPORT ,,Waar voor mij de grootste uitdaging ligt? Het feit dat mijn ouders en ik veel geld in mijn carrière moeten investeren. De sport is nog onbekend en het prijzengeld op de toernooien ligt laag. Ondanks dat ik een paar sponsors heb, kóst het me vooralsnog geld. Daarom geef ik naast mijn eigen trainingen zelf les. Natuurlijk ook omdat ik het leuk vind om te doen. Een paar van mijn trainers in het buitenland leven er wel volledig van. De sport is groeiende in China, Japan en de VS, dus ik heb hoop dat het beter wordt. En ik hoop vooral dat meer mensen het als een professie gaan zien, en niet als een hobby.”

(Artikel gaat verder onder de afbeelding).


Mijn grote voorbeeld is mijn trainer uit Roemenië die in Finland woont, waar niemand nog van kan winnen. Hij traint als een monnik en schiet meer dan vijfhonderd pijlen per dag – Foto: Pascal Lemaire

,,Sinds vorig jaar heb ik mijn eigen paard in Nederland: James. Een Amerikaans paard. Zijn vader is een bekende in de paardensport. Met James kan ik heel goed en gericht trainen, waardoor ik steeds beter word. Het enige probleem is dat ik hem voor internationale wedstrijden, bijvoorbeeld wedstrijden in Polen of Turkije, niet mee kan nemen. Het is dan altijd maar de vraag welk paard ik krijg toegewezen. Dat maakt dat ik m’n hoofd koel moet houden, moet improviseren. En dat terwijl een topsporter natuurlijk altijd de controle wil houden.”

Ik heb bijna alle Nederlandse records in handen, behalve op de banen waar ik niet heb gereden

CORONA: WEDSTRIJDEN STILGELEGD ,,Het werd er allemaal tijdens corona niet makkelijker op: er werden maar weinig wedstrijden georganiseerd, waardoor ik me moeilijk kon meten met anderen. WK’s werden afgelast, en het was zaak om veel te blijven trainen. Vergelijkbaar met het winterseizoen: dan ligt alles stil, en krijg je weinig input van anderen. Dat maakte de sport voor mij wel zwaarder. Ik had voor het eerst te maken met motivatieproblemen. Maar ik blijf volhouden, ook omdat ik weet dat ik op termijn kan meedoen om de prijzen.”

,,Sinds 2019 ben ik de beste Nederlander in deze sport. Ik heb bijna alle Nederlandse records in handen, behalve op de banen waar ik niet heb gereden. Doordat ik maar weinig wedstrijden rijd, staat er wel meer druk op. Ik heb de afgelopen twee jaar gemiddeld drie internationale wedstrijden gehad, en dan moest ik pieken. Waar sommige tegenstanders helemaal ‘in the zone’ gaan, werkt het voor mij om te ontspannen, te blijven praten. Dan presteer ik toch ook het beste, als ik me op m’n gemak voel en lol heb.”

POSITIEVE BEKRACHTIGING ,,Als je het over het mentale gedeelte van deze sport hebt, dan is het paard waar ik op rijd minstens zo belangrijk. Voor alle paarden geldt: ze moeten het naar hun zin hebben. Daar moet je als ruiter voor zorgen. Zit het paard niet lekker in z’n vel of is hij verveeld, dan gaat hij simpelweg stilstaan. Voor James moet ik in de trainingen veel variatie aanbrengen. Een keer een rondje hard, dan weer zacht. En niet alléén maar rondjes rijden. Ik doe ook veel aan positieve bekrachtiging. Dan zet ik ‘m stil en geef ik een beloningssnoepje. Je moet ze blijven uitdagen.”

,,Mijn grote doel voor komend jaar? Stappen zetten als fulltime senior. Ik ben op 2 april 18 jaar geworden. Het is voor mij zaak om in de buurt te komen van de grotere namen. Mijn grote voorbeeld is mijn trainer uit Roemenië die in Finland woont, waar niemand nog van kan winnen. Hij traint als een monnik en schiet meer dan vijfhonderd pijlen per dag. Toch geloof ik dat ik iedere keer een beetje beter word en ooit wereldkampioen kan worden.”

Serie: de mentale kant van topsport
In een serie artikelen onderzoekt journalist Pascal Lemaire voor welke mentale uitdagingen topsporters en topcoaches komen te staan in hun carrière. Het onderwerp stond vorig jaar hoog op de agenda, nadat topatleten als Simone Biles en Naomi Osaka zich uitspraken over hun persoonlijke situatie. 

We interviewen topsporters afkomstig uit Amersfoort, Nijkerk en Leusden. Hoe mentaal is topsport? Hoe komen geestelijke problemen tot uiting? Waar ligt voor sporters het breekpunt? Heeft de coronapandemie een grote invloed? Wat zijn tips voor preventie, en wat kan de maatschappij betekenen?
Kijk ook op het online platform De Mentale Kant.

Het bericht [De mentale kant] Siem Budding over topsport: ‘Ik móet de beste boogschutter te paard van de wereld worden’ verscheen eerst op Nieuws.nl.

Bron: Nieuws.nl