[Raadspraat] Mijn thuis

Mijn oudste actieve herinnering aan Houten is de zomer van 1983. Toen stak ik met mijn fiets de Lek bij boerderij Landlust met de pont over en zette wiel aan land op Houtens grondgebied. Met op mijn rug een tas met studieboeken op weg naar mijn nieuwe woonplaats. Mijn ouders waren al eerder naar Houten verhuisd. Ik reisde na omdat ik mijn schooljaar in Eindhoven nog moest afmaken. Dit was het begin van mijn odyssee door Houten. Inmiddels woon ik mijn zesde huis in Houten en heb ik vijf verschillende wijken gezien. Ik kon toen niet bevroeden dat ik bijna veertig jaar later in de gemeenteraad zou worden gekozen. Politieke interesse had ik al wel. 

Het rivierenlandschap, de dorpen en de fruitboomgaarden waren liefde op het eerste gezicht. Ik kende dat niet. Houten heeft als groot dorp de menselijke maat weten te behouden. Het is een mooie en groene gemeente waar het goed toeven is. Waar mensen elkaar kennen en omzien naar elkaar. Kinderen kunnen er veilig op straat spelen. Mensen komen overal vandaan, ook dat maakt Houten bijzonder. 

Als CDA’er ben ik vorige maand gekozen in de gemeenteraad. Ik wil mij inzetten voor inwoners die het minder hebben. Het CDA Houten is een christelijke partij, midden in de samenleving. En dat is voor mij een inspiratie en opdracht tegelijk.?De overheid, de gemeente is een schild voor inwoners die het moeilijk hebben. Met lang niet iedereen gaat het goed. De gemeente is de gemeenschap van ons allemaal. Iedereen – jong en oud, rijk en arm, geboren Houtenees, net als ik komend van elders of vluchteling – moet volop kunnen meedoen.

Bij het eerste rondetafelgesprek deze raadsperiode kon ik gelijk aan de bak als raadslid. Daarin spraken raads- en commissieleden met inwoners en het college over het voorstel om het voormalige krantenpaleis (Utrechts Nieuwsblad) aan de Essenkade in te richten als woon- en werkgemeenschap voor 250 mensen. 100 Vluchtelingen met een status (of met zicht op een status) krijgen daar een plek, maar ook is er ruimte voor 150 spoedzoekers: (Houtense) jongeren en andere mensen die met spoed een dak boven hun hoofd moeten hebben. Aan de Essenkade 2 krijgen ze allemaal een thuis om het leven weer op te pakken. Of om hun vleugels uit te slaan. Samen met sociale organisaties die daar ook plek krijgen, kan er de komende vijftien jaar iets moois ontstaan in onze gemeente.  

Belangrijk uitgangspunt voor het CDA zijn de zorgen van inwoners van de wijken in de buurt en van de bedrijven van Doornkade. Die zorgen nemen we serieus en daar moet het college in de uitvoering voortvarend mee aan de slag. Het plan voor het krantenpaleis past bij het Houten dat ik sinds 1983 mijn thuis mag noemen. Houten is een fijne plaats om te wonen, dat gun ik iedereen.

Cees de Heer, 

raadslid CDA-fractie

Het bericht [Raadspraat] Mijn thuis verscheen eerst op Nieuws.nl.

Bron: Nieuws.nl