Dierenambulance viert 25-jarig jubileum: ‘Je moet stevig in je schoenen staan voor dit werk’

[WOUDENBERG] Het begon met twee dierenliefhebbers die dieren wilden redden, inmiddels heeft Dierenambulance Woudenberg en Omstreken een groep van 26 vrijwilligers. Dagelijks zetten zij zich in om dieren in nood te helpen. ,,We zijn meer dan een stel gekkies die enkel achter diertjes aanlopen.’’ 

Het verhaal begon bij Ingrid Schutte en Anita Schellingerhout die zich afvroegen hoe het gesteld was met de hulpverlening aan gewonde dieren in Woudenberg. In De Woudenberger van 18 maart 1997 verscheen een oproep waarin mensen werd gevraagd hun medewerking te verlenen in de vorm van vrijwilliger, sponsor, donateur of leverancier van materialen. Er werd door veel mensen enthousiast gereageerd en zo is op 11 april 1997 de Stichting Dierenambulance Woudenberg en omstreken opgericht voor de gemeenten Woudenberg, Scherpenzeel, Renswoude en Maarn/Maarsbergen. ,,Het begon met bij elkaar geraapt materiaal. Een oud busje werd omgebouwd tot dierenambulance’’, vertelt Corine Mulder, vrijwilliger en bestuurslid bij de Woudenbergse Dierenambulance, die in 1998 betrokken raakte bij de organisatie. Vanaf 1 juni datzelfde jaar was de organisatie inzetbaar. De eerste oproep betrof op 3 juni 1997 een gewonde egel die naar de egelopvang is gebracht.

,,Inmiddels hebben we twee volledig ingerichte ambulances met alle daarbij behorende materialen’’, vertelt Mulder trots. ,,We werken als zelfstandige organisatie en hebben een goede samenwerking met andere hulpdiensten en andere dierenambulances uit de buurt. Het is onze missie om elk dier in nood hulp te geven. Het maakt daarbij niet uit of het dier een eigenaar heeft of niet. Tweederde van de dieren die wij helpen leeft in het wild, eenderde bestaat uit huisdieren. Het begon met een oud busje en dierenliefhebbers die dieren wilden redden, inmiddels hebben we een grote groep van 26 vrijwilligers met veel kennis en vaardigheden en is Dierenambulance Woudenberg en Omstreken een professioneel bedrijf geworden.’’

Het meest trots is Mulder op het feit dat de dierenambulance nooit een dag heeft stilgestaan. ,,We hebben altijd al een ontzettend fijn team gehad. Alle vrijwilligers staan altijd voor elkaar klaar. Andere dierenambulances om ons heen hebben moeite om vrijwilligers te vinden en vooral te houden. Wij hebben het geluk dat we altijd hebben kunnen uitrijden. Al 25 jaar zijn we 24/7 bereikbaar.’’ Daarnaast heeft Jasmijn Strootman, één van de bestuursleden, zich samen met andere organisaties ingezet om de jacht op zwerfkatten in de provincie Utrecht te stoppen. Met succes, want in 2021 maakte de provincie bekend op 2 april datzelfde jaar te stoppen met het afschieten van katten. 

Een wens voor de toekomst is om te beschikken over een eigen ruimte. ,,We maken nu gebruik van een ruimte van een Woudenbergse dierenarts. In de koeling bewaren we overleden huisdieren minimaal drie weken. Liever maken we gebruik van een eigen ruimte waar we huisdiereigenaren goed kunnen ontvangen, maar ook om onder andere tijdelijk een dier op te vangen. In de winter gaat de vogelopvang in Soest bijvoorbeeld om 16.00 uur dicht. Het zou dan fijn zijn om een eigen ruimte te hebben waar we het dier na sluitingstijd desnoods in een couveuse of een goed hok kunnen verzorgen tot we het de volgende dag weg kunnen brengen.’’

De 26 vrijwilligers, waarvan er 24 daadwerkelijk uitrijden, wisselen de diensten af zodat de ambulance 24 uur per dag ingezet kan worden. Wanneer er een oproep komt, laat de vrijwilliger in dienst alles uit de handen vallen en wordt er gekeken wat er moet worden gedaan. ,,In 95 procent van de gevallen gaan we op de melding af, maar soms kunnen we ook helpen op afstand en advies geven. Bijvoorbeeld in de periode dat veel vogeltjes worden geboren. Vaak hoeven we deze niet op te halen, omdat de jongen ook vanaf de grond nog gevoerd worden door de ouders, of wanneer er een nestje uit de boom is gevallen. Zo’n nestje kan worden teruggeplaatst.’’ Volgens Mulder is enkel liefde voor dieren hebben dan ook niet genoeg voor het zijn van vrijwilliger bij de organisatie. ,,Het is ook belangrijk dat iemand geschikt is om meldingen aan te nemen en met mensen om te gaan.’’

Ondanks dat er talloze handleidingen beschikbaar zijn, worden de vrijwilligers volgens Mulder vooral “on the job” opgeleid. ,,Je kan heel veel in een boekje zetten, en dat doen we dan ook, maar uiteindelijk leer je dit werk door het te dóén. We hebben verschillende vrijwilligers die al meer dan twintig jaar chauffeur zijn en hun ervaring delen met nieuwe vrijwilligers.’’ De eerste melding die ze kreeg, vond Mulder dan ook wel spannend. ,,Maar je hebt altijd een ervaren iemand naast je en daar vertrouw je op. Ik doe dit werk al jaren en denk iedere keer: nu heb ik alles wel gezien. En toch is dat nog steeds niet het geval.’’ 

Hoe druk de vrijwilligers zijn, is heel verschillend. ,,Zodra de telefoon gaat laat je alles uit je handen vallen. In de wintertijd is het vaak wat rustiger en kan het zijn dat er een dag geen meldingen zijn. In de zomer ben je soms de hele dag op pad. Dit is ook de periode dat er veel jonge dieren zijn waar je voor uit moet rijden.’’ Wat Mulder opvalt is het hoge aantal katten dat in Woudenberg en omgeving wordt aangereden. ,,Er zijn dagen dat er wel drie katten per dag omkomen bij een aanrijding.’’ 

Een ander actueel thema waar de Woudenbergse dierenambulance mee te maken heeft, is de vogelgriep. ,,Vanaf het moment dat we een melding krijgen van een dode of zieke vogel, gaan er heel veel strikte protocollen in werking. Twee weken geleden vond ik nog een gans met neurologische klachten, iets waar je vogelgriepslachtoffers aan herkent. Met een speciaal daarvoor bestemde auto en volledig ingepakt in overall ga je dan ter plaatse. We hebben speciale boksen om de besmette dieren mee te vervoeren. Buiten bij de dierenarts worden de dieren geëuthanaseerd. Ook is het belangrijk om dode vogels weg te halen en af te voeren. Normaal laten we dode natuurdieren, zoals bijvoorbeeld een aangereden haas, achter in de natuur nadat we het dier van de weg hebben gehaald. Dood doet leven en dode dieren zijn voer voor andere dieren. Maar met vogels moeten we op dit moment heel voorzichtig omgaan. De vogelgriep is heel besmettelijk en heeft momenteel veel impact op ons werk. We hebben het geluk dat er in onze dorpen nog geen echte uitbraak is geweest. Van dierenambulances in de buurt hebben we gehoord dat ze binnen no-time 500 dode vogels moesten weghalen.’’

LIEFDE Mulder is zelf in 1998 begonnen als vrijwilliger bij de Woudenbergse dierenambulance. ,,In 2004 ben ik weggegaan omdat ik het vrijwilligerswerk niet meer kon combineren met mijn baan, maar in 2018 besloot ik weer terug te komen.’’ Haar liefde voor dieren is de aanleiding geweest om bij de dierenambulance te gaan. ,,Die liefde voor dieren moet je wel hebben, ja, maar ik vond het vooral fijn om mezelf nuttig te maken en dieren in nood te helpen. Ik heb vroeger, toen de dierenambulance nog niet bestond, ook wel eens gezien dat een kat werd aangereden en ik had geen idee wat ik moest doen. Het beestje lag dood langs de weg en niemand haalde het op. Nu kan ik deze dieren met hun baasje herenigen waardoor zij zekerheid hebben en weten wat er met hun huisdier is gebeurd.’’

Toch vindt Mulder het werk bij de dierenambulance na al die jaren soms nog steeds heftig. ,,Er zijn altijd meldingen die op je netvlies gebrand blijven. In die tien jaar tijd zijn er meerdere meldingen geweest die ik heel erg heftig vond. Zo hebben collega’s eens een hond uit een woning moeten halen waar de eigenaar al een paar dagen dood in huis lag. En zijn we ter plaatse geweest bij een verkeersongeval waarbij de personen overleden waren, maar de honden nog in de auto zaten. Je moet wel stevig in je schoenen staan om hier mee om te kunnen gaan. Het fijne is dat je daar met je collega’s over kan praten. Ook staat het bestuur altijd open voor een gesprek. We staan altijd klaar voor elkaar.’’ 

Ze gaat verder: ,,Het klinkt raar, maar je hebt zelf geen band opgebouwd met het dier waardoor het makkelijker is om heftige situaties om te gaan. Met je eigen huisdier woon je al jaren samen in een huis, met de dieren die ik ophaal, is dit niet het geval. Dat wil niet zeggen dat het niet erg is, maar het maakt het wel een stukje makkelijker. Daarnaast is het ook anders voor mij als vrijwilliger van de dierenambulance dan voor degene die bijvoorbeeld een dier heeft aangereden. Natuurlijk ben je als bestuurder of omstander van slag omdat je ineens wordt geconfronteerd met deze situatie. Voor ons is dat anders, omdat wij ons vanaf het moment dat we een melding krijgen kunnen voorbereiden en weten wat we gaan aantreffen.’’

OPEN DAG Op zaterdag 4 juni houdt de Dierenambulance Woudenberg en Omstreken een open dag op het parkeerterrein van De Camp in Woudenberg om mensen een inkijkje te geven in hun werk. Eén van de ambulances met alle materialen is die dag te bewonderen, de andere moet paraat zijn om eventueel uit te rijden. Daarnaast zijn er vrijwilligers aanwezig om te laten zien wat ze precies doen, is Stichting DierenLot er, wordt een kraam bemand door de Woudenbergse hondenzoekgroep en is er een kraam van Stichting Eekhoornopvang. Voor kinderen zijn er verschillende spelletjes met dierenthema’s en zij kunnen zich laten schminken. Ook is er een poffertjeskraam op het terrein. 

Met de open dag vieren de vrijwilligers hun 25-jarig jubileum, maar daarnaast willen ze graag delen wat het werk dat ze doen precies inhoudt. ,,Mensen hebben vaak geen idee. We zijn meer dan een stel gekkies die enkel achter diertjes aanlopen. We zijn een professionele organisatie die zich inzet voor dieren in nood. Daarnaast is het voor ons belangrijk om kinderen bij de dierenambulance te betrekken, want de jeugd heeft uiteindelijk de toekomst.’’

Door: Jessica Kapelle

Het bericht Dierenambulance viert 25-jarig jubileum: ‘Je moet stevig in je schoenen staan voor dit werk’ verscheen eerst op Nieuws.nl.

Bron: Nieuws.nl